S. J. Parris: Profanacja

Jednym z rodzajów książek, jakie lubię czytać, są powieści detektywistyczne. Do moich ulubionych pisarzy specjalizujących się w tym gatunku należą Agatha Christie oraz Arthur Conan Doyle. W poszukiwaniu innych ciekawych pozycji trafiłam na „Profanację”, trzeci tom serii opisującej przygody włoskiego filozofa Giordano Bruno, napisaną przez S. J. Parris. Nazwisko autorki było mi całkowicie nieznane, aczkolwiek opis historii przedstawionej we wspomnianym tytule, zaintrygował mnie na tyle, że zapragnęłam się z nią zapoznać. 

Anglia za czasów panowania „królowej dziewicy”, Elżbiety I. Władczyni obawia się o swoje życie. Wiele osób pragnie jej śmierci, zaś monarchowie z innych krajów, a także jej poddani, pragną osadzić na tronie kogoś innego. Na dodatek w Londynie panuje zaraza. Wśród tego zamętu w mieście przebywa filozof Giordano Bruno, który właśnie ukończył swoją najnowszą książkę. W tym samym czasie szuka u niego pomocy jego dawna ukochana Sophia Underhill. Kobieta została niesłusznie oskarżona o zabójstwo swojego męża i pragnie odnaleźć prawdziwego sprawcę tej zbrodni. Giordano Bruno zgadza się pomóc swej niegdysiejszej kochance i wyrusza z nią do Cambridge.

Czytaj dalej

Cathy Glass: Nie zabierajcie mi dziecka

Cathy Glass to znana brytyjska pisarka, której książki sprzedawane są w milionach egzemplarzy. Tematyka, jaką porusza w swoich publikacjach, jest trudna i dla wielu osób bolesna, ponieważ dotyczy dzieci odebranych rodzicom niewywiązującym się z obowiązków. Autorka prowadzi przejściową rodzinę zastępczą dla najmłodszych, będących po ciężkich przejściach. Tym razem Cathy ma pod opieką Jade, zbuntowaną nastolatkę w ciąży. Dla tymczasowej opiekunki to całkowicie nowe wyzwanie, ponieważ do tej pory zajmowała się trudnymi dziećmi, a w tym wypadku, pod jej skrzydła trafiła młoda dziewczyna, która lada dzień zostanie matką.

Książki autorstwa Cathy Glass od samego początku niesamowicie przypadły mi do gustu. Niektórzy czytelnicy nie potrafią odnaleźć się w trudnych tematach, jakie porusza w swoich dziełach. Nie wszyscy dają radę psychicznie udźwignąć ciężar kryjący się za dziecięcymi problemami, na barkach takich osób spoczywa wielka odpowiedzialność. Dlatego też ludzi wykonujących tą niebywale wyczerpującą pracę jest mało, właśnie ze względu na wyżej wymienionie obciążenie, którego niestety nie można w żaden sposób uniknąć. To bardzo dobrze, że autorka podjęła się tak ciężkiego zadania, pokazując skrzywdzonym przez los dzieciom, jak wygląda prawdziwa, szczęśliwa oraz kochająca się rodzina, ale i też mówi ludziom, że powinni być wrażliwsi na krzywdę wyrządzaną najmłodszym. Na to, że rodzic nie spełnia swojej roli, nie opiekuje się potomkiem czy wręcz znęca się nad nim psychicznie. Zdarzają się również przypadki, kiedy opiekun traktuje swoje dziecko jako zabawkę, spełnioną zachciankę, którą po jakimś czasie się nudzą.

Czytaj dalej

J. R. R. Tolkien: Kowal z Podlesia Większego

 J. R. R. Tolkien, profesor literatury na słynnym Oxfordzie, znany przez czytelników na całym świecie dzięki wspaniałym powieściom takim jak „Hobbit. Czyli tam i z powrotem” czy trylogia „Władca Pierścieni”. Moje pierwsze spotkanie z tym pisarzem miało miejsce lata temu, gdy przeglądając podręcznik do języka polskiego, natrafiłam na fragment „Sillimarilionu”. Od tamtego momentu zakochałam się w świecie wykreowanym przez Tolkiena. Profesor napisał wiele książek, z którymi powinien zaznajomić się każdy entuzjasta literatury fantastycznej. Jednym z jego dzieł jest „Kowal z Podlesia Większego” i o tej właśnie pracy będzie dzisiejszy wpis. W zasadzie są to tylko moje wrażenia po przeczytaniu książki, ponieważ nie jestem w stanie napisać recenzji w pełni opisującej jej piękno.

Podlesie Większe – niewielka, zamożna wieś. Słynie ona z mieszkających tam rzemieślników, a w szczególności z kucharzy, znakomicie przyrządzających różnorodne potrawy. W świetlicy, najbardziej reprezentacyjnym budynku, urządza się liczne przyjęcia oraz wystawne uczty. Jednak mieszkańcy osady zawsze czekali na pewien festyn zwany „Biesiadą grzecznych dzieci”. Odbywa się on raz na dwadzieścia cztery lata i wymaga wielu specjalnych przygotowań. Największą atrakcją tego wydarzenia jest specjalnie pieczony na tą okazję Wielki Tort, w którym kucharz ma za zadanie ukryć dwadzieścia cztery maleńkie zabawki-niespodzianki. Jednak tym razem będzie ich aż dwadzieścia pięć, ponieważ Kuchmistrz postanowił dodać maleńką magiczną gwiazdkę, pochodzącą prawdopodobnie z królestwa czarów i mającą moc obdarowania swojego właściciela niezwykłymi zdolnościami...

Czytaj dalej

Cathy Glass: Ukryty

 Zawsze wydawało mi się, że Wielka Brytania to w pełni cywilizowany kraj, niemający nic wspólnego z państwami tzw. „trzeciego świata” oraz ich kłopotami. Jednakże moje spojrzenie na ten temat zmieniło się po lekturze książki Cathy Glass zatytułowanej "Ukryty". Dowiedziałam się, że Wyspy, mimo wysokiego współczynnika rozwoju, jednak borykają się z wieloma problemami. Jednym z nich jest nielegalne wykorzystywanie pracy dzieci w wielkich fabrykach. Miejsca takie jest niezwykle ciężko namierzyć, ponieważ zarówno nieletni, jak i dorośli tam zatrudnieni, najczęściej są imigrantami, przybyłymi do Wielkiej Brytanii na podrobionych paszportach, przez co ich status prawny nie jest uregulowany. Często ubodzy rodzice, gdy tylko mają możliwość wysłania swojego ukochanego potomka do innego państwa, aby zapewnić mu przyszłość, robią to, lecz muszą zapłacić pośrednikowi ogromne sumy. Czasem jednak okazuje się, że po dotarciu do celu warunki, które obiecywano były tylko pustymi słowami. Dziecko jest zmuszone do pracy ponad swoje siły za miskę strawy i kąt do spania, a dziewczynki oddawane są do domów publicznych. Właśnie takie sytuacje dzieją się w półświatku pełnym przemocy, narkotyków czy alkoholu. Najczęściej takie fabryki są organizowane przez mafię i inne organizacje przestępcze. Władze państwowe starają się je likwidować, lecz przypomina to walkę z wiatrakami, bowiem na miejsca starych zakładów szybko powstają nowe. Małe dzieci muszą jakoś przerywać tą gehennę pełną głodu, wykorzystywania seksualnego jak i przemocy fizycznej oraz psychicznej. Nic się nie zmieni, dopóki na świecie będą ludzie, którzy chcą zarobić na wykorzystywaniu innych... 

Czytaj dalej

Arthur Conan Doyle: Sprawy Sherlocka Holmesa

Podczas lektury książki często daję się ponieść mojej bujnej wyobraźni i myślę sobie jak by wyglądało moje spotkanie z bohaterami danej powieści. Zawsze mam wiele wariantów takiej przygody: od przypadkowego spotkania po aktywny udział w „przygodzie”. Słuchając audiobooka wydanego przez Bibliotekę Akustyczną miałam ułatwioną możliwość przeniesienia się „do książki”. Gdy tylko zamknęłam oczy, w mojej wyobraźni pojawił się mglisty, deszczowy Londyn. W pewnej odległości przede mną stoi zgarbiona staruszka, która wyraźnie czeka na kogoś. W pewnym momencie widzę jak starowinka upada. Chcę jej pomóc, lecz ktoś mnie ubiega i ją podnosi. Całe szczęście, że nic sobie nie zrobiła. Kobieta oddala się od miejsca zdarzenia, lecz zaczyna zachowywać się jakoś dziwnie. Idzie zdecydowanie za szybko jak na osobę w swoim wieku. Podążam za nią do budynku, do którego wchodzi. Prawdopodobnie tam mieszka. Jej dziwne, nerwowe zachowanie było nader zastanawiające, ale cóż, może nie znam się na ludziach i moja ocena była błędna. Jednak z trzymanej przeze mnie w ręku gazety dowiaduję się, że w tej samej kamienicy, mieszka także najsłynniejszy angielski detektyw, Sherlock Holmes.

Czytaj dalej

James Bowen: Świat według Boba. Dalsze przygody ulicznego kota i jego człowieka.

Zupełnie przypadkowo trafiłam na informację o polskiej wersji książki, której pierwszą część, zatytułowaną „Kot Bob i ja”, przeczytałam już jakiś czas temu i bardzo mi się podobała (recenzja). Po jej zakończeniu żałowałam, że jej kontynuacja nie została jeszcze wydana. Lecz kiedy tak się już stało i kolejna powieść o niezwykłym kocie i jego właścicielu znalazła się na półkach księgarni, niezmiernie się ucieszyłam i dwa dni po premierze miałam już w swoich dłoniach „Świat według Boba. Dalsze losy ulicznego kota i jego człowieka”. Choć czytałam wtedy inną powieść to nie mogłam oprzeć się wielkiej pokusie i sięgnęłam po nią. Najnowsza historia Jamesa Bowena i jego pupila została ogłoszona światowym bestsellerem, tak jak poprzedni jej tom. 

Czytaj dalej

Jonathan Holt: Carnivia - Bluźnierstwo

W Polsce dzieci dostają prezenty od Świętego Mikołaja 24 grudnia. We Włoszech wygląda to troszkę inaczej, bowiem podarki przynosi 6 stycznia wiedźma zwana La Befaną. Właśnie w taki ciepły, radosny dzień, kiedy wszyscy uroczyście świętują, na stopniach weneckiego kościoła Santa Maria della Salute zostają znalezione ciało kobiety ubranej w szaty katolickiego księdza. Choć zwłoki nosiły ślady brutalnego morderstwa, to większym szokiem był dla gapiów oraz dla samej policji fakt, iż ofiara miała na sobie strój duchownego. Do rozwiązania tej niezwykłej zagadki zostaje wyznaczona młoda pani kapitan karabinierów, Katerine Tappo. Mniej więcej w tym samym czasie do amerykańskiej bazy wojskowej we Włoszech, Camp Ederze, przyjeżdża podporucznik Holly Bolland. Została ona przeniesiona do nowej bazy na własne życzenie, jako że tam się wychowała i dorastała. Możliwość powrotu do tego miejsca, z którym wiązało się mnóstwo dobrych wspomnień było spełnieniem jej marzeń. W tym samym czasie w jednym z włoskich sądów toczy się proces, który ma zadecydować o przyszłości geniusza komputerowego Danielle Barbo. Choć z pozoru nic nie łączy tej trójki, to wkrótce okaże się jak wiele mają ze sobą wspólnego, a Wenecja, miasto, w którym rozgrywa akcja powieści, pokaże swoją inną, wcale nie romantyczną twarz.

Czytaj dalej

Cathy Glass: Zapomniane dziecko

Z czym kojarzy mi się dzieciństwo? Ze śmiechem, zabawą, niesamowitymi wyprawami do wymyślonej krainy potworów, wyjadaniem malin oraz agrestu, z pieczonymi w ognisku ziemniakami i chlebem. Śmiech, beztroska oraz radość – tym powinny się cechować pierwsze lata naszego życia, lecz nie zawsze tak jest. Czasem dziecko przechodzi twardą szkołę, jego rodzice nie dbają o nie, bywa, że dochodzi wręcz do znęcania się psychicznego i fizycznego. W takiej sytuacji maluch nie ma normalnego dzieciństwa oraz możliwości poznania czym jest beztroska i spokój domowego ogniska. Musi przejść szybki kurs dorastania i stać się po prostu młodocianym dorosłym. W momencie, gdy rodzic kompletnie nie jest w stanie opiekować się oraz wychowywać swojego potomka, w krytycznych sytuacjach pojawia się pomoc społeczna, która zabiera dziecko z domu i umieszcza je w bezpiecznym miejscu. Takie schronienie, do którego trafiają doświadczeni życiem małoletni w różnym wieku, prowadzi w Wielkiej Brytanii Cathy Glass, zajmująca się pomocą najmłodszym już od dwudziestu pięciu lat rodzinę zastępczą. Wyspecjalizowała się w opiece nad trudnymi dziećmi.

Czytaj dalej

James Bowen: „Kot Bob i ja. Jak kocur i człowiek znaleźli szczęście na ulicy”

Tytuł oryginalny: „A Street Cat Named Bob: How one man and his cat found hope on the streets”

Tłumaczenie: Andrzej Wajs
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2014
Liczba stron: 288

Wydanie: I

Format: 135x204 mm
Numer ISBN: 978-83-10-12544-6

Człowiek potrzebuje czasem małej iskierki, małego światełka w długim, ciemnym tunelu, aby odbić się od kompletnego dna, kiedy to liczy się tylko przetrwanie każdego kolejnego dnia. Takim właśnie promykiem w życiu pewnego narkomana przebywającego na odwyku stał się kot; mała, ruda znajda, która pojawiła się pewnego wieczoru na korytarzu prowadzącym do jego mieszkania. Chłopak początkowo nie przejął się nim zbytnio, ponieważ myślał, iż czeka na swojego właściciela, a ten zaraz wpuści go do ciepłego i przytulnego domku. Okazało się jednak, że kocur jest bezdomny i na dodatek chory, pociągał łapą, na której miał wielkiego ropnia. Podsumowując: wyglądał jak siedem nieszczęść. Widać było, że akurat ten nie jest rozleniwionym kanapowcem, bo jego chude ciałko nosiło ślady walk z psami i innymi zwierzętami. Mężczyzna zabrał futrzaka do kliniki weterynaryjnej, gdzie został on przebadany, przepisano mu antybiotyk, który miał przyjmować przez dwa tygodnie. Po skończonej kuracji dotychczasowy opiekun dowiedział się, że jego nowy „współlokator” wcale nie zamierza się od niego wyprowadzać, a na dodatek zapragnął towarzyszyć mu w pracy! Ten uparty, a zarazem mądry kot otrzymał imię Bob i stał się dla swojego pana nadzieją na lepsze jutro.

Czytaj dalej