Na książkę Gartha Nixa, przenoszącą czytelnika do świata Starego Królestwa, przepełnionego Magią Kodeksu oraz nekromancją, musiałam czekać długo. Dopiero 26 marca tego roku miała miejsce premiera czwartego tomu, zatytułowanego „Clariel”. W końcu się go doczekałam i jak tylko książka trafiła w moje ręce, nie mogłam oderwać się od lektury nawet na chwilę, dopóki nie przewróciłam ostatniej strony.
Jestem Clariel, córka Harevna oraz Jaciel, najlepszego złotnika, a właściwie złotniczki, w całym Starym Królestwie. Do tej pory mieszkałam w Estwael, pięknym miejscu nieopodal Wielkiego Lasu. Moim marzeniem jest praca Pogranicznika, możliwość wędrówki wśród drzew i zamieszkujących knieję zwierząt. Jednak rodzice zupełnie mnie nie rozumieją, chcą ułożyć mi życie według swoich poglądów. Według nich powinnam znaleźć przyjaciół i męża wśród arystokratycznych elit Królewskiego Miasta Belisaere. Jednakże ja w tej krainie, pełnej kamienia i ludzi, po prostu się duszę, nie potrafię znaleźć dla siebie miejsca. Czuję w głębi mojego serca, że nie jest ono dla mnie odpowiednie. Pełnia szczęścia to proste życie w leśnej głuszy. Już nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła położyć się na leśnej polanie i słuchać przepięknego śpiewu ptaków. Jednak wkrótce okaże się, że przyszłość, jaka mnie czeka, jest zupełnie inna od moich marzeń.
